Begrafenis mama

 Dag moeder,

Jouw leven was als een boek van Marianne Frederikson, vol eenvoud en diepte die een

mensenleven het leven waard maken, met drama’s en hoogtepunten, met mensen die

kwamen en mensen die gingen. Tussen dat alles was jij diegene die zorgde, liefhad en

overeind bleef. Telkens opnieuw. Je gaf vorm aan het leven op jouw manier. Wie je echt was

en wat je verlangde van leven en liefde, schreef je in een brief toen je die liefde nog een

laatste kans wou geven:

Dag,

Mijn naam is Lisette en Lis voor de vrienden. Door de scheiding heb ik geleerd te relativeren.

Humor en vriendelijk zijn voor elkaar zijn toch zo belangrijk in het leven. Ik werk bijna

fulltime in de verpleging en doe dit zeer graag. Mijn hobby’s zijn lezen, de zee, in de tuin

werken en sauna. Sinds ik alleen ben zijn mijn vakanties actieve wandelvakanties. Ik ben zeer

huiselijk gezind en heb het graag gezellig. Er moet warmte zijn waar ik woon en leef. Ik ben

een donker type, met kortgeknipte haren en kleed me modern en sportief. Graag wil ik

iemand ontmoeten die eerlijk is, warmte, genegenheid en vriendschap wil geven en ook

krijgen. Vertrouwen en respect zijn de basis.

Deze brief kwam terecht bij Pol die jou al wat je hierboven vroeg met heel veel zorg en liefde

geschonken heeft en eindelijk de waardering gaf die je verdiende. Eindelijk een man jou

waardig. Bedankt, Pol, voor alles wat je voor haar hebt gedaan en wie je voor haar geweest

bent.

Afsluiten wil ik nog met een eenvoudig vers:

Je hebt mooi en waardig je leven geleden

Je had lief en werd om wie je was bemind

Vaarwel nu mijn lieve, prachtige moeder

Wat was ik al die tijd fier en graag jouw kind